Wakker worden

Dat was best een ruig stukje bijbel wat we net lazen, nietwaar? Ik kan me zo voorstellen dat er hier ook mensen zitten te denken: zie je wel, daar heb je die hautaine christenen weer. Kom je eens in een kerk en dan krijg je meteen iets te horen als: Ja, ja, je denkt wel dat je leeft, dat je vrij bent, dat je je eigen keuzes maakt, maar intussen ben je dood, ben je slaaf, wordt er over je beslist. Ze zijn zelf natuurlijk niet dood meer, en ook geen slaaf en zo, maar alle andere mensen wel. Ik zou het jammer vinden als het gevoel dat christenen hautain zijn bleef hangen, maar afgezien daarvan: er zit in dit stukje bijbel inderdaad iets ruigs, iets wat je zomaar tegen de haren instrijkt, en dat kan ik er niet uitpraten — dat wil ik trouwens ook niet, want er is wel iets aan de hand.

Een schat vinden

Dat lijkt iedereen wel wat, geloof ik, een schat vinden. En dan echt ouderwets een schat vinden, niet zoals dat tegenwoordig in Nederland gaat, waar ook gevonden schatten allemaal zo ongeveer in de enige echte schat-kist van minister Bos verdwijnen, nee zelf een schat vinden die je ook zelf mag houden. Je zou er vanzelf weet ik wat voor over hebben om er ook voor te zorgen dat je je schat houden kunt. Behoorlijk wat mensen hebben er zelfs veel geld voor over om een káns op een schat te krijgen en betalen zwaar voor de droom van de jackpot van de lotto of de postcodeloterij. En ook dat andere beeld spreekt nog prima aan. We kennen die oude parelhandelaars niet meer zo. We hebben zelfs soms een plaatje nodig om ons sowieso iets bij een parel te kunnen voorstellen. Maar we kunnen ons uitstekend indenken dat de man in dit verhaal van Jezus zijn hele hebben en houden investeert in die ene extreem kostbare parel. Dat is de slag van je leven. Dit maakt alles anders. Voor de rest van je leven ben je de man die die parel vond, die éne, die beroemde.