Bestaan ze nog, die bedrijven zoals je ze vroeger had? Als je er eenmaal bij zat, zat je voor de rest van je leven goed. Shell had vroeger zo’n naam. En de oude PTT. Nog langer geleden was de overheid ook zo’n werkgever. Was je eenmaal binnen, dan was je kostje gekocht. Relatief goed salaris, goede arbeidsvoorwaarden, allerlei extra’s voor jezelf en voor je kinderen, en na afloop een goed pensioen. Mensen wilden er maar al te graag werken. Wie er bij was had iets bereikt. Die meneer daar, die werkt bij Shell. Nou, nou. Die mevrouw heeft haar MO-akte gehaald en geeft nu les op een HBS. Dan was je wat en je kon er op rekenen dat je wat bleef ook. Lees verder »
Tag archieven: Nieuwe Testament
Zo, hoe was het van de week met het evangelie in jullie leven? Vorige week stonden we hier stil bij het slot van Matteüs, en we zagen dat ook de nieuwe uittocht, die Jezus leidt, haast heeft. Zijn evangelie moet met volle kracht eruit. Zoveel mogelijk mensen moeten mee, het uit elkaar vallende en desintegrende leven hier uit, het blijvende, eeuwige leven in. En de enige route daar bij is Jezus volgen, niet waar? Dit is het eeuwige leven, dat mensen de levende God kennen en Jezus, zijn Zoon, die hij gezonden heeft. Bij Matteüs betekent Jezus’ graf in één keer onze open mond. Daar niemand iets van vertellen, betekent er niets van begrepen hebben. Van de week met niemand op de een of andere manier contact over Jezus en zijn goede boodschap gehad hebben, betekent een nutteloze week — wat je ook verdiend hebt. Lees verder »
Na Lucas en Johannes is het vanmorgen tijd voor Matteüs in de serie na Pasen. Wat valt op in het slot van zijn evangelie? Wat geeft hij ons te overdenken en te doen daarmee? Wat mij is opgevallen en wat ik in de preek nu wat ga uitwerken heb ik intussen natuurlijk al verklapt in het thema en in de combinatie van lezingen uit de bijbel: ook de nieuwe uittocht, die Jezus leidt, heeft haast! Laat ik maar bij het eind beginnen, bij die haast, dan kom ik vervolgens wel over de uittocht te spreken, tenslotte komen we weer terug bij haast. Lees verder »
Stil zitten ze aan de oever van het Meer van Tiberias. Er is een kampvuurtje met vis erop en brood, en er is nog veel meer vis intussen, meer dan ze ooit op zouden kunnen. ‘Hebben jullie soms iets te eten?’, had de man gevraagd. ‘Gooi het net aan stuurboord uit’, had de man gezegd. En er was vis, na een nacht niets, eindeloos veel. Maar er was ook al een kampvuurtje met vis erop en brood. Het was Jezus zelf, de Heer, de Meester. Dat was wel duidelijk geworden. Maar het was ook vreemd. Ze vallen er schuchter stil bij, de zeven leerlingen. ‘Kom, eet iets’, zegt Jezus, en hij neemt het brood en deelt ervan uit, en ook de vis. En in de stilte hier valt ook het verhaal even stil. Je gaat vanzelf mee denken: wat gebeurt hier, wat betekent dit? Lees verder »
Het is een van de merkwaardig dingen uit de gewoonten van de kerk dat we vóór Pasen tijd nemen om na te denken over Jezus’ leven voor ons, veertig dagen lang, maar dat we na Pasen niet gewend zijn veertig dagen lang feest te vieren om zijn nieuwe leven voor ons. En dat terwijl Pasen in Lucas’ evangelie eindigt met feest vieren in de tempel, voortdurend God loven om het prachtige nieuwe leven dat Hij in Jezus gegeven heeft. Lees verder »
