Het is een van de merkwaardig dingen uit de gewoonten van de kerk dat we vóór Pasen tijd nemen om na te denken over Jezus’ leven voor ons, veertig dagen lang, maar dat we na Pasen niet gewend zijn veertig dagen lang feest te vieren om zijn nieuwe leven voor ons. En dat terwijl Pasen in Lucas’ evangelie eindigt met feest vieren in de tempel, voortdurend God loven om het prachtige nieuwe leven dat Hij in Jezus gegeven heeft. Lees verder »
Tag archieven: Lucas
Heengaan in vrede — het is een diepe wens die veel mensen met zich meedragen, eens in vrede mogen heengaan. Haast iedereen denkt dan automatisch aan sterven. Sterven niet als worsteling tegen beter weten in, niet als bitterheid, niet als ontsnappen uit de pijn, de ruzie, de spanning en de onttakeling, maar sterven als vrede vinden, hopelijk na een rijk en vol leven, met de mensen van wie je houdt om je heen. Of je nu christen bent of niet, heengaan naar Christus of heengaan naar waar dan ook, iets aan gene zijde, misschien wel heengaan naar het niets waaruit we ooit opgedoken zijn — hoe we verder ook in het leven staan, heengaan in vrede, velen verlangen ernaar. Laat de uitdrukking vallen en vanzelf denk je er ook aan. Lees verder »
Wat we vieren vandaag, met Kerst, is heel eenvoudig. Vandaag is de redder geboren. Je kunt dat best moeilijk maken, maar waarom zouden we dat doen? Het is veel leuker om het maar open en direct en eenvoudig te houden. Als we dan met Kerst vieren dat de redder geboren is, dan is die redder er nu. Jezus is onze redder. En als je iemand tegenkomt die redder is, dan stelt hij je automatisch voor de vraag: nou, waar wil ik dan van gered worden? waar wil ik vanaf? waar wil ik dat hij mij mee helpt? Dat is de eenvoudige vraag van Kerst: vandaag is de redder geboren; nou, waar wil ik dan van gered worden? Lees verder »
We denken in deze adventstijd aan de komst van Jezus op aarde. En we verbinden dat deze keer met het thema van zorg en zorgzaamheid voor elkaar en anderen. Jezus kwam om te dienen en zijn leven te geven voor velen. Vorige week hebben we hier gehoord en meegemaakt hoe Jezus in ons midden is als iemand die dient, iemand die bedient zelfs. Hij dekt de tafel, ook de avondmaalstafel, hij geeft brood en wijn, hier en thuis, hij zorgt voor ons. Dat was een mooi vervolg over zorgzaamheid. Jezus als de goede Herder zorgt werkelijk voor ons. Dat is de grote bron voor al onze zorg voor elkaar en anderen. Als we Jezus werkelijk in ons midden zien en meemaken als iemand die dient, maakt dat ons ook mensen die dienen en zo nodig heel concreet bedienen, een tafel voor anderen dekken en Jezus’ gaven aan anderen doorgeven. Lees verder »
Het zijn mooie woorden die we dit najaar in het kerndocument van onze Tituskapel-gemeente hebben gezet over zorgzaamheid. “Als volgelingen van Jezus Christus, de goede Herder, willen we ook zelf voor elkaar en anderen zorgen en voor onszelf laten zorgen. We zetten ons ervoor in dat in ons midden niemand aan zijn of haar eigen lot wordt overgelaten en proberen ook iets van Jezus’ daadwerkelijke liefde door te geven aan anderen.” Het zijn in onze gemeente ook niet alleen maar woorden. Op allerlei manieren, via kringen en persoonlijke contacten zorgen we ook werkelijk voor elkaar en anderen. Het valt me nog steeds regelmatig op hoe mensen naar elkaar en anderen omkijken, zorgen, er voor hen zijn. Het meeste daarvan gebeurt stilzwijgend, praktisch, zonder veel woorden. Lees verder »
