Bezingen: creativiteit en muziek

Enig besef waar dat allemaal wel niet op zou kunnen doelen, zo’n Psalm 96? Ik hoop toch in ieder geval wel een beetje. Ik zou best ook deze preek kunnen beginnen als de twee vorige. Zeggen dat je allicht juist in een kerk niet zou verwachten dat je te horen krijgt dat de levende God je uitdaagt je eigen weg te ontdekken het leven door, of dat hij je uitdaagt je je iets voor te stellen bij je leven, open en creatief — het krijgt een makkelijk vervolg in zeggen dat je allicht juist in een kerk niet zou verwachten dat dezelfde God je uitdaagt hem in steeds weer nieuwe liederen te bezingen. Maar dat wordt saai, en bovendien verwachten we het hier in de Tituskapel juist wel. Een gemeentevergadering of wat geleden heb ik al eens gezegd dat we een gemeente zijn waar letterlijk en figuurlijk muziek in zit. En zo is het maar net.

Wakker worden

Dat was best een ruig stukje bijbel wat we net lazen, nietwaar? Ik kan me zo voorstellen dat er hier ook mensen zitten te denken: zie je wel, daar heb je die hautaine christenen weer. Kom je eens in een kerk en dan krijg je meteen iets te horen als: Ja, ja, je denkt wel dat je leeft, dat je vrij bent, dat je je eigen keuzes maakt, maar intussen ben je dood, ben je slaaf, wordt er over je beslist. Ze zijn zelf natuurlijk niet dood meer, en ook geen slaaf en zo, maar alle andere mensen wel. Ik zou het jammer vinden als het gevoel dat christenen hautain zijn bleef hangen, maar afgezien daarvan: er zit in dit stukje bijbel inderdaad iets ruigs, iets wat je zomaar tegen de haren instrijkt, en dat kan ik er niet uitpraten — dat wil ik trouwens ook niet, want er is wel iets aan de hand.

Leven vanuit overvloed

Broeders en zusters, geliefd in onze Heer, Jezus Christus,

Léonie en Arend-Jan, twee dochters hebben jullie nu, en niet zomaar twee dochters. Nee, twee rijke dochters, net als jullie twee rijke ouders zijn. We weten niet half hoe rijk. Twee heel bijzondere dochters ook, trouwens, net als jullie twee heel bijzondere ouders zijn. We weten niet half hoe bijzonder. En jullie zijn hier met Femke, net als een paar jaar geleden met Merel, omdat jullie dat willen vieren met de God die jullie zo rijk en zo bijzonder maakt en met wie daar ook maar bij wil en kan zijn. Wat gaaf dat jullie met z’n vieren kinderen van God mogen zijn, uitgekozen om heilig en zuiver te zijn en om weet ik wat nog meer te gaan krijgen in de rest van je leven tot in eeuwigheid.