Goed, mensen, de eerste van drie preken over afhankelijkheid vanmorgen. Ook zoiets waar we vorig jaar samen wat over hebben gezegd als gemeente. Het is de eerste en misschien ook wel de belangrijkste van de waarden van de Tituskapel, zeggen we. Wat we allereerst belangrijk vinden samen is, dat we ons ervan bewust zijn “dat we afhankelijk zijn van wat God ons in Christus en door zijn Geest wil geven. Zonder zijn zegen zal ons niets werkelijk lukken. Met zijn zegen is altijd meer mogelijk dan we denken. Wie afhankelijk is van God mag leven vanuit overvloed.” Lees verder »
Maandelijkse archieven: januari 2008
Heengaan in vrede — het is een diepe wens die veel mensen met zich meedragen, eens in vrede mogen heengaan. Haast iedereen denkt dan automatisch aan sterven. Sterven niet als worsteling tegen beter weten in, niet als bitterheid, niet als ontsnappen uit de pijn, de ruzie, de spanning en de onttakeling, maar sterven als vrede vinden, hopelijk na een rijk en vol leven, met de mensen van wie je houdt om je heen. Of je nu christen bent of niet, heengaan naar Christus of heengaan naar waar dan ook, iets aan gene zijde, misschien wel heengaan naar het niets waaruit we ooit opgedoken zijn — hoe we verder ook in het leven staan, heengaan in vrede, velen verlangen ernaar. Laat de uitdrukking vallen en vanzelf denk je er ook aan. Lees verder »
Het is een leuk sprookje, dat van Klein Duimpje en de reus. De meeste mensen kennen het wel zo ongeveer. In het bos achtergelaten omdat er geen eten voor hen is, vindt Klein Duimpje met zijn zusjes en broertjes eerst de weg terug naar huis via een spoor van steentjes dat hij achtergelaten had. Een tweede keer heeft hij geen tijd gehad om steentjes te verzamelen en laat hij dan maar een spoor van broodkruimels achter. Dat gaat mis, want de vogels eten ze op. Verder zoekend komen ze dan bij die reus en beleven allerlei avonturen voor ze weer thuis zijn en alles goed afgelopen is.
