Dit stukje Romeinen is één van de bekendere passages uit de bijbel. Het is ook een stukje dat een naam gekregen heeft. Het heet de gulden keten van het heil, de gouden ketting van de redding. De woorden rijgen zich inderdaad als een ketting: tevoren uitgekozen, tevoren bestemd, geroepen, vrijgesproken, verheerlijkt, het zijn als schakels die in elkaar grijpen. Tegelijk zijn het ook best moeilijke woorden. Je kunt vermoeden dat er heel wat in zit, zonder te weten wat. En de situatie waar Paulus bij aanknoopt is ook niet makkelijk. Dat God alle dingen laat bijdragen aan het goede voor wie Hem liefhebben, dat kun je moeten geloven zonder er meteen van alles bij te zien. Lees verder »
Maandelijkse archieven: juli 2007
Even een korte tafelrede vanmiddag, aan de hand van dit mooie stukje Oude Testament. Het zet je even stil bij wat volstrekt typerend is voor onze God. Juist in wat we hier treffen is hij radicaal anders dan alle andere goden en machten. Hij is geen God die vraagt, die eist, die opeist, hij is geen macht die altijd meer wil, die je verslaaft en uitkleedt en je vervolgens als je leeg en naakt en uitgeput bent aan de kant van de weg dumpt, op zoek naar een volgend slachtoffer. Hij is de God die geeft in overvloed en uitbundigheid en die het speciaal organiseert dat zijn volk dat ook in alle overvloed en uitbundigheid viert. Lees verder »
Vorige week zondag hebben we iedereen, en in het bijzonder Max Vuijk die gedoopt werd, welkom geheten in het gezin van God. God houdt van ons als eenvoudig de mensen die we zijn, heet ons welkom, bekleedt ons met Christus en bezielt ons met zijn Geest. Welkom dus, kom er bij. Vanmorgen wil ik daar maar eens wat op verder gaan. Want er hoort nog iets bij dat gezin van God, ergens de binnenkant van dat iedereen er welkom is. En het is de moeite waard daarbij stil te staan, zeker ook in de Tituskapel tegenwoordig. Jezus leert het ons in die twee gelijkenissen die we gelezen hebben. Het is, zeg maar, Jezus’ eigen gemeentevisie: omdat we er allemaal bij horen, alle honderd, alle tien, kan er niemand gemist worden. Zo geldt dat in het gezin van God: omdat we ere allemaal bij horen kan er niemand gemist worden. Lees verder »
Broeders en zusters, geliefd in onze Heer, Jezus Christus,
Léonie en Arend-Jan, twee dochters hebben jullie nu, en niet zomaar twee dochters. Nee, twee rijke dochters, net als jullie twee rijke ouders zijn. We weten niet half hoe rijk. Twee heel bijzondere dochters ook, trouwens, net als jullie twee heel bijzondere ouders zijn. We weten niet half hoe bijzonder. En jullie zijn hier met Femke, net als een paar jaar geleden met Merel, omdat jullie dat willen vieren met de God die jullie zo rijk en zo bijzonder maakt en met wie daar ook maar bij wil en kan zijn. Wat gaaf dat jullie met z’n vieren kinderen van God mogen zijn, uitgekozen om heilig en zuiver te zijn en om weet ik wat nog meer te gaan krijgen in de rest van je leven tot in eeuwigheid. Lees verder »
Welkom in Gods gezin. Dat geldt voor iedereen die hier zit vanmorgen. Een kerk, een gemeente, wil precies dat zijn: onderdeel van Gods grote, multi-etnische en multi-culturele gezin. En iedereen is in ons midden welkom. Je hoeft niet blank te zijn, geen Amsterdammer, geen Nederlander. Je hoeft ook niet geslaagd te zijn of een anders intrigerende cv te hebben. Je hoeft zelfs geen goed mens te zijn, een fatsoenlijk burger. Ook als je hier binnen komt met een slecht geheim, met een vergooid leven, als verslaafde (ook als niemand het weet), wees welkom. Dit is niet het gezin van goede, aardige, geslaagde mensen, dit is het gezin van God, hier komen kinderen van de Vader van Jezus bij elkaar en dus is iedereen welkom bij ons. Ik hoop dat iedereen hier dat vanmorgen ook merkt. Lees verder »
